خاطرات من و سامي

من یک زنم با تمام دغدغه های یک همسر و مادر اینجا برایم بسان دفتری است که در آن مینویسم از روزمرگی هایم ، از پسر دلبندم از همسرم ، گاه سرشار از عشقم و گاه دلگیر وتنها


ای خدا نميدونيد سامی گاهی وقتها حرفاش چقدر بانمكه:

سه چهار روزی سرماخورده بود و بالطبع مهد كودك نرفت. امروز صبح اصلا دلش نميخواست بره. وقتی بردمش دستشوئی كه صورتشو بشورم با گريه گفت:

من نميخوام برم مهد تودت نيگام بتن من سرما خوردم و شروع كرد به سرفه های الكی كردن خلاصه من هم هاج و واج از اينكه بچه دوساله راه كلك زدن رو داره ياد ميگيره ا قربون صدقه راهيش كردم.

امشب شام جاتون خالی لوبيا پلو داشتيم. وقتی من سفره رو چيده بودم اون اول همه نشست پای سفره و باباشو صداكرد:

- بابا مهرداد دون بابا مهردادی

- بله سامی جون؟

- بيا اينجا كارت دارم بابا

باباش اومد و نشست كه سامی يه لوبيا از تو بشقاب درآورد و گفت: نيگا بتن مامان اينا رو خورد ترده!!!!!

يه تئاتر بامزه در حال اجراست از سعيد خاكسار بنام با من بخوان كار همون برو بچه های نمايش داماد ديوانه كه سی دی اون تو تمام سی دی فروشی ها هست.

من كه خيلی حال كردم وخنديدم. جاتون خالی دوبار هم رفتيم ديديمش. موضوع خاصی نداره ولی شرو ور گوئی هاش و بزن برقصش خيلی ميچسبه. بار اول كه از شدت خنده نفسم درنميومد. محل اجراش هم سينما پيام انقلابه كمی بعد از ميدان فردوسي. اگه خواستيد برويد حتما رزرو كنيد كه جلو بنشينيد . گاهی وقتا آدما نياز دارند كه بزنن به طبل بيعاری و از فسفر مغزشون هم اصلا استفاده نكنند. نمايش بامزه ای است.

 

سه‌شنبه ٢٦ مهر ۱۳۸٤ | ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ | sherry | نظرات () |
Design By : Persian weblog